บทที่ 37 ฉันมาดูลูกของฉันต่างหาก

"คุณมาทำไม?" 

ม่านฝันถามเสียงเบา แต่ชัดเจน เธอไม่อยากมีเรื่องกับเขาในเวลาที่เธอกำลังเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ

รามสูรกระตุกยิ้มเย้ยหยัน ก่อนจะก้าวเข้ามาในห้อง 

"เธอคิดว่าฉันมาหาเธอรึไง?"

คำพูดของเขาเหมือนน้ำเย็นจัดที่สาดลงบนความหวังริบหรี่ในใจ ม่านฝันกัดริมฝีปากตัวเองแน่น ข่มความเจ็บปวดที่แล่นวูบเข้ามาใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ